گالری

دیستوپیا تنشی میان نظم و اختلال را ثبت می‌کند؛ جایی که سازه‌های عمودی و بافت‌های لایه‌لایه نه یک منظره، بلکه وضعیتی از حضور ناپایدار را به نمایش می‌گذارند. با ضربه‌های حساب‌شده و سطوحِ پرتناقض، این اثر نه یک چشم‌انداز شهری واقعی، بلکه معماری احساسیِ مهار و رهایی را تداعی می‌کند

تعامل نور و سایه روی صفحات بافت‌دار دنیایی هم آشنا و هم بی‌قرار را می‌آفریند — اشکالی که بالا می‌آیند و محو می‌شوند، ریتم‌هایی که توجه جذب می‌کنند اما از قطعیت گریزان‌اند. این تابلو بیننده را به تجربه‌ی سرزمین روانی تنش دعوت می‌کند، جایی که فرم، خلأ و بازتاب با هم تلاقی می‌کنند تا فشارهای پنهان زیر ظاهر را آشکار سازند

دیستوپیا به جای ارائه‌ی یک روایت، بیننده را می‌طلبد تا فضایش را از درون حس کند، با موقعیتی نامشخص روبه‌رو شود و عمق را به‌عنوان مکان تجربه‌شده‌ای پر از شدت زندگی درک کند

 اکریلیک با بافت غنی

موازی ، ترکیبی از بافت‌های زمخت و ضربه‌های روشن زرد است که در میان خاکستری‌ها می‌درخشند، مانند نوری که از میان مه می‌شکند. این اثر حس حرکت و جریان دارد ،گویی مه و نور در هم حل شده‌اند و مرز مشخصی بین آن‌ها وجود ندارد

اکریلیک با بافت روی بوم

تابلوی تایم گذر و خاطره‌ی لحظات را به‌عنوان ریتمی بصری از سطح و عمق بررسی می‌کند. این اثر از طریق بافت‌های لایه‌لایه و تغییرات ظریف در تُن‌ها، زمان را نه به‌عنوان واحدهای قابل شمارش، بلکه به‌عنوان ردّی محسوس بر فضا و ادراک بازنمایی می‌کند

هر ضربه‌ی قلم نشانه‌ای از حرکت گذشته دارد و نواحیِ متضاد، جزر و مدِ حضور را تداعی می‌کنند، مثل لحظاتی که در تجربه تیز می‌شوند و سپس محو می‌گردند. سطح بافت‌دار مانند ضبطِ مدت زمان عمل می‌کند و بیننده را به تأمل در این می‌خواند که چگونه زمان جمع می‌شود، فرسایش می‌یابد و تبدیل می‌کند آنچه را که می‌بینیم

این اثر به جای نمایش زمان به‌صورت صریح، احساسِ خودِ گذر را به نمایش می‌گذارد — مدیتیشنی ریتمیک و حسی درباره‌ی گذار و پیوستگی

اکریلیک با بافت لایه‌لایه

در فیسز، چهره نه به‌عنوان تصویر مستقیم، بلکه به‌عنوان ردّ حضور انسان بازتعریف می‌شود. این اثر به‌جای نمایش صورت‌های مشخص، از طریق لایه‌های رنگ، بافت و تضادهای نرمِ روشن و تیره، نشانه‌هایی از هویت و احساس را ثبت می‌کند
فرم‌ها در سطح تابلو ظاهر می‌شوند و محو می‌گردند؛ گویی حالات چهره در لحظه‌ای ناپایدار میان دیده‌شدن و ناپدیدشدن معلق‌اند. بافت‌ها صرفاً عنصر بصری نیستند، بلکه اثرِ باقی‌مانده از تجربه، حافظه و هیجان‌اند؛ هر لایه یادآور بخشی از یک چهره، یک نگاه یا یک سکوت است

این اثر، مفهوم «چهره» را از پرتره‌ی فیزیکی جدا می‌کند و آن را به منظره‌ای درونی از ادراک و حضور انسانی بدل می‌سازد؛ جایی که مخاطب ناگزیر است تصویر ناتمام را در ذهن خود کامل کند

اکریلیک با بافت

در چشمان پاییزی ، ترکیب برگاندی عمیق، بافت‌های زمینی و درخشش لطیف طلایی فراتر از زیبایی سطحی عمل می‌کند و روایتی درونی از دگرگونی و تاب‌آوری را آشکار می‌سازد. ضربه‌های گسترده‌ی چاقوی پالت، سطح بوم را به چشم‌اندازی فرسوده از زمان تبدیل می‌کند؛ متراکم، ملموس و معلق میان سکون و حرکت. گفت‌وگوی میان رنگ‌های گرم و ریشه‌دار با نور فلزی ظریف، پاییز را نه صرفاً به‌عنوان یک فصل، بلکه به‌عنوان حالتی روانی بازنمایی می‌کند؛ جایی میان بلوغ، خاطره و شدت خاموش

این اثر پاییز را تصویر نمی‌کند، بلکه وزن و گرمایش را قابل لمس می‌سازد؛ مواجهه‌ای با تغییر، نه به‌عنوان یک اتفاق گذرا، بلکه به‌عنوان تجربه‌ای احساسی و ماندگار

اکریلیک و تکسچر روی بوم

دیستوپیا 2 تنش بصری اثر قبلی را ادامه می‌دهد و همزمان کاوش در بی‌ثباتی کنترل‌شده و تعامل ساختاری را عمیق‌تر می‌سازد. ضربه‌های عمودی و قطری بافت‌دار در سطح بوم با هم تعامل می‌کنند، مانند تکه‌هایی از آسمان‌خراشی ناپایدار ،شهری نه وعده‌آمیز، بلکه در حال تغییر، کشیده و فشرده میان آشوب و نظم

سطوح لایه‌لایه‌ی اکریلیک دنیایی هم آشنا و هم بیگانه را تداعی می‌کنند؛ جایی که هندسه مختل اما پایدار باقی می‌ماند و تضاد به زبانی از درگیری بین آنچه انتظار می‌رود و آنچه واقعاً می‌ماند تبدیل می‌شود. این اثر به جای نمایش منظره‌ای واقعی، خود شرایط دیستوپیا را بازنمایی می‌کند — فضایی زنده از تنش که هیچ‌گاه ثبات تضمین‌شده ندارد و هر ضربه‌ی قلم، یادآور فشار و مقاومت است

این تابلو مخاطب را به مواجهه‌ای فعال دعوت می‌کند: نه برای تماشای دیستوپیا از دور، بلکه برای احساس کشش و نیروی آن از درون، جایی که هر بافت، ردّی از مبارزه و پایداری است

اکریلیک با بافت غنی

نقاشی با بافت – مجموعه دیستوپیا

در این اثر، لایه‌های تیره و گرم در کنار درخشش‌های طلایی، فضایی انتزاعی و سنگین را شکل می‌دهند که میان فروپاشی و بقا معلق است. خطوط عمودی، یادآور ساختارهایی شهری‌گونه‌اند؛ ایستاده اما فرسوده، گویی بقایای تمدنی خاموش را بازتاب می‌دهند. حضور دایره‌ی طلایی در بخش بالایی اثر، همچون منبع نوری دوردست یا نشانه‌ای نمادین، تضادی معنادار با فضای تیره اطراف خود ایجاد می‌کند. سطح پایینی تابلو با انعکاس‌های نور و رنگ، حسی از سکون و تعلیق را منتقل می‌کند؛ سکونی که نه آرامش، بلکه توقفی پیش از یک تغییر نامعلوم است
اکریلیک با بافت سنگین روی بوم

دیستوپیا اس ، تنش مفهومی در مجموعه‌ی «دیستوپیا» را به زمینی درونی و تکه‌تکه‌تر منتقل می‌کند. این اثر با بافت‌های قوی، ضربه‌های پویا و بازی نور و سایه نه یک روایت واحد، بلکه تجربه‌ای چندگانه و هم‌پوشان از فضا و وضعیت را القا می‌کند

سایه‌ها و روشنایی‌ها در ریتمی ناپایدار اما هدفمند با هم تعامل می‌کنند، تا بازمانده‌ی هیجانیِ آشفتگی را به تصویر بکشند ،نه تصویر مستقیمِ آن. این تابلو مخاطب را به مواجهه‌ای با ابهام دعوت می‌کند، جایی که فرم‌های آشنا در نشانه‌ها و زوائدی از ساختار، خاطره و انتظار حل می‌شوند

به جای نمایش یک صحنه‌ی دیستوپیایی، ردّ روانیِ پریشانی را ثبت می‌کند و از بیننده می‌خواهد داستان تکه‌تکه‌شده را با ادراک خود کامل کند

اکریلیک با سطح بافت‌دار

سومین وجه ،مجموعه‌ای سه‌تایی است که به تجربه‌ی عمق فضایی فراتر از سطح تخت می‌پردازد، جایی که هر پنل تلاش می‌کند بین «سطح» و «فضای درونی» پلی بسازد که قابل احساس باشد تا صرفاً قابل دیدن. از طریق بافت‌های لایه‌لایه و تعامل دقیق شکل و رنگ، این مجموعه مخاطب را به آستانه‌ای از درک می‌برد که در آن فضا درون فرم برقرار می‌شود

دو قطعه‌ی کوچک ۲۰ × ۲۰ سانتی‌متر مانند گره‌های فشرده‌ای از حجم و مرز هستند ،دقیق، متراکم و متمرکز بر حضورِ شکل در فضا؛ در حالی که اثر ۲۰ × ۴۰ سانتی‌متر این تأمل را به جریانی ممتد از تنش و حرکت می‌گستراند. با کنار هم قرار گرفتن این سه، مسئله فقط بزرگ‌تر شدن فرم نیست، بلکه بازاندیشی در چگونگی درک عمق در یک سطح دو‌بعدی است

به جای بازتولید توهم سه‌بعدی، بعد را به‌عنوان تجربه تعریف می‌کند — فضایی که در آن مادیّت و ادراک با هم می‌آمیزند و بیننده را به «زیستن در اثر» فرا می‌خوانند، نه تنها «دیدنِ آن»

 اکریلیک با سطح بافت‌دار

این گزینه امکان سفارش تابلو نقاشی با سبک مجموعه گالری روشن را فراهم می‌کند. تابلو در ابعاد و ترکیب رنگ دلخواه خریدار طراحی و ساخته می‌شود. پیش‌پرداخت دریافت شده و آماده‌سازی اثر معمولاً بین ۷ تا ۱۰ روز کاری زمان می‌برد. با توجه به میزان کار و ابعاد تابلو، مابقی مبلغ طی مذاکره مشخص خواهد شد. پس از تکمیل تابلو، تصویر آن برای بررسی و تأیید سفارش‌دهنده ارسال می‌شود و پس از تأیید، مابقی مبلغ دریافت و اثر ارسال خواهد شد.